دو گوش و یک دهان| استفاده به تناسب
گفت: «تو خیلی آرومی.»
پرسیدم: «یعنی خوبه یا بد؟
به نظر شما برای این فضا کارآمد هستم یا نه؟»
مکث کوتاهی داشت. سرش را تکانی داد. اینطور مینمود که در حال اسکن اطلاعات سمت چپ و راست مغزش است. تندی در ذهنش ریخت و پاشید. در نهایت بد هم به نظرش نیامد، گفت: «چون آدمهای این حوزه بیشتر شنونده دیگرانند، شاید اینکه کسی انها را بشنود اتفاقن بد نباشد.»
اغلب محیط اطرافشان شلوغ، مملو از درخواستهای پی در پی، سوال، انتظار و مسئله است. کمتر پیش میآید که کسی حرفشان را بشنود. در بسیاری از فضاهای کاری، در محیط کار چنین فرصتی به ندرت پیش میآید؛ هم از جهت اعتماد و امنیت بین طرفین و تعارض بین افراد، و هم به دلیل مسئولیتها و تعهدات فردی و گروهی.
*این درگیری و چالش اغلب برای مدیر کسب و کار پیش میآید. در نهایت اغلب انها احساس تنهایی میکنند. در صورت ناآگاهی از این ادارک و یا مقاومت در برابرش، افکار و عملشان، از این احساس تاثی میپذیرد.
به هر روی چنین وضعیتی به تدریج بر روح و جسم و ذهنشان تاثیرتی منفی خواهد گذاشت. به موقعیتی و روزی به خودسرزنشی میرسند. یکهو حس میکنند آن آدم مشتاق قبلی نیستند. چطور این سالها کسی نبود که من رو بشنوه؟ یا من رو همراهی کنه؟
🔹 ما در زندگی روزمره چه اندازه شنوندهایم و چقدر سخن میگوییم؟ آیا این تعادل را رعایت میکنیم؟
اگر این تعادل را از دست بدهیم؟
وقتی بیش از حد گوش میدهیم
- احساس سرکوبشدگی و نادیده گرفته شدن
- کاهش اعتماد به نفس در بیان افکار
- انباشته شدن احساسات بدون تخلیهی مناسب
وقتی بیش از حد صحبت میکنیم
- کاهش کیفیت ارتباطات
- از دست دادن فرصت یادگیری از دیگران
- ایجاد حس نادیده گرفته شدن در اطرافیان
تجربهی تو چیست؟
🔹 امروز در محیطهای مختلفی که بودی، دقت کن:
- چقدر شنیدی؟
- چقدر حرف زدی؟
- آیا این تعادل رعایت شد؟
- احساساتت در این لحظات چه بودند؟
تقسیم دیگر برای دسترسی بیشتر
حوزه کار و زندگی را تقسیم کن و هر حوزه را جداگانه بسنج. تناسب کجا بیشتر است؟ فکر میکنی چرا؟
شغلهایی که بیشتر میشنوند؛
برخی مشاغل ایجاب میکنند که افراد بیشتر شنونده باشند تا گوینده:
- مشاوران و روانشناسان
- پرستاران و پزشکان
- معلمان و اساتید
- رانندگان تاکسی و خدمات مشتری
شغلهایی که بیشتر صحبت میکنند؛
برخی دیگر از حرفهها نیازمند بیان مداوم هستند:
- مجریان و سخنرانان
- فروشندگان و بازاریابان
- مدیران و رهبران
دو گوش داریم و یک دهان، اما آیا به همین نسبت از آنها استفاده میکنیم؟ تناسب در گوش دادن و حرف زدن، کلید ارتباط مؤثر و رشد فردی است.
اگر حرفه و شغلت ایجاب میکند که بیشتر بشنوی یا کمتر حرف بزنی
به شنیدن موثر و خودت هم زمان و همراهی پیدا کن برای گفتگو
اگر کمتر شنونده و بیشتر گویندهای
به اینکه چطور پیامت را بهتر برسانی و خودت هم نیازمند فرصت و همراهی برای شنیده شدن داری، اندیشیده ای؟
گپ…
اگر فضای حرفهای و زندگی شخصیات فرصتی برای شنیده شدن و ابراز نمیدهد، شاید یک “گپ” نیاز داشته باشی.
آخرین نظرات: