• افزایش کیفیت ارتباط و برقراری ارتباط‌های سازنده
• افزایش توانایی نه گفتن با تسلط بیشتر بر خود
• اهداف و اولویتها

نوشتن مانند آینه‌ای است شفاف

شفاف، به حدی که هر آنچه در پستوی ذهن است، در آن می‌بینیم. در انباری ذهن و لابه‌لای وسایل کهنه قدیمی. آخ پیدایش کردم. چطور زودتر از این استفاده نکردم. اما نیاز به جرقه‌ای بود تا روبرویش بایستم و ببینم. حتی جوش‌های سیاه صورتم. حتی لکه‌های قدیمی را. آن‌ها که جایش مانده است. نوشتن در  نقش کرم لکه‌بری  است که به تدریج سطح لکه‌ها و جای‌شان را کم و کم‌تر می‌کند. نه اینکه زندگی دیگر خطی بر پیشانی نگذارد، نه. زندگی کارش را می‌کند. لیکن نوشتن این قدرت را دارد تا حدی چین و چروک‌ها را پیشگیری و درمان کند.

برای روشن کردن پوست‌مان بیایید و تکلیف‌مان را با برخی واژه‌ها معلوم کنیم. در ادامه کلمات هر دسته را برای خودتون یادداشت کنین. حس خیلی خوبی بهتون میده.

• کلماتی که باید بویید: مادر، محبت، باران، عشق، لبخند، هنر، نوزاد

• کلماتی که باید خورد: فست فود، پنیرپیتزا، دوستی، کتاب، یادگیری

• کلماتی که باید گاز گرفت: سیب، کار، تمرین، پاچه، کنار، همسایه، همسر

• کلماتی که می‌توان با آن‌ها ترشی انداخت: اهمال کار، تنبل، نمی‌تونم، نمی‌شه، خنگ، هوش، بادمجون، کلم، پیاز، سرکه

• کلماتی که باید با آن‌ها خانه ساخت: تلاش، همکاری، تیم، خانواده، پدر، پول، وام، صرفه‌جویی

• کلماتی که باید روی پیشانی آدم‌ها نوشت: سرنوشت، ارزش، بخت، رفتار، بیان، ظاهر

• کلماتی که باید شکافت تا به هسته‌شان رسید: هدف، موفقیت، زردآلو، خواب، درآمد، هیجان، ورزش، چالش

• کلماتی که باید با آنها خداحافظی کرد: نمی‌شه، خنگم، استعداد ندارم، دیگه دیر شده، همه بهترن. بدبختم، شانس ندارم.

تنها آدم‌ها نیستند، که باید روزی به آن‌ها خداحافظی گفت.

هنگام نوشتن کلمات بالا لحظاتی که گذشت همراه بهترین احساسات و خنده‌هایی با صدای بلند بود. نوشتن لحظه‌ها را مزه‌دار می‌کند.

اولویتها و اهداف

نوشتن باعث سیقل زدن و شفافیت اهداف می‌شود. با نوشتن اهداف و ارزش‌ها را جلوی چشمانمان نگه می‌داریم. خود را متعهد به فعل و اقدام می‌کنیم. انظباط فردی بهتری خواهیم داشت. آینده روشن‌تری خواهیم داشت. ظرف آینده انباشته از “بعدن‌ها” نمی‌شود. همین‌قدر که تکلیف‌مان را با ارزش‌ها و اهداف‌مان روشن و واضح کنیم، حال خوب و پوست روشنی خواهیم داشت. به نظرم زیبایی بیشتر از حسی‌ست که در درون نسبت به خود داریم. روزنه‌های پوستی ما هنگامی که حس خوبی داریم باز هستند. بهتر تنفس می‌کنیم و جوان، با شور و هیجان، با انگیزه و زیبا می‌مانیم.

افزایش کیفیت ارتباط و برقراری ارتباط‌های سازنده

شاید چند سال پیش توصیه بیشتر برای توسعه و رشد خواندن کتاب بود. لیکن در حال حاضر حتی جهت راه‌اندازی یک کسب و کار تنها مهارت مختص به آن فعالیت اصلی راهگشا نیست. بلکه سبدی از مهارت‌ها، ابزار و شایستگی‌هایی نیاز داریم. برقراری ارتباط موثر یکی از مهارت‌های مورد نیاز اکنون و آینده است. از یک خرید ساده و صحبت با سوپر محل تا مهارت مذاکره در یک شرکت و سازمان. صحبتم در این نوشته و ارتباط آن با موضع ارتباطات بهتر و سازنده در حد معمول و نه به شکل تخصصی می‌باشد. در ادامه افزایش کیفیت زندگی، کسب آرامش و زیباتر شدن‌مان ماحصل آن است.

نوشتن بسیار به ما می‌آموزد و ما را می‌آگاهد. گاهی سیلی از واقعیت در گوشمان می‌زند و گاه توصیه‌اش رها کردن است. با نوشتن گاهن چیزی که تصور نمی‌کنیم عایدمان می‌شود. در زندگی شخصی تجربه‌اش را داشته‌ام. بهترین هدیه نوشتن به من، آشنایی، دوستی و رفاقت با دوستان و استادانی نازنین بوده است. نوشتن هم پل است و هم پله. راه می‌گشاید. امکان می‌بخشد.

“صبر” یکی از خصلت‌های اخلاقی مورد نیاز، راهگشا و بهبود دهنده روابط است. نوشتن منجر به وضوح افکار و گفته‌های ما می‌شود. سوال‌هایمان از ۲ متر به ۵ کلمه خلاصه می‌شود. پاسخ‌های‌مان محله را دور نمی‌زند. مرتبط و موجز می‌شود.

تاثیرگذارتر صحبت می‌کنیم. به مرور جذابیت کلام و قدرت نفوذ بیشتری خواهیم داشت. بهتر می‌توانیم خود را در نقش دیگری بگذاریم. عقاید، نظرات و فرضیه‌های دیگران را بهتر پذیراییم. می‌توان گفت کمی به سمت  تفکر نقاد حرکت می‌کنیم، همین حدی که جهت تایید یا رد صحبت دیگران سراغ آنچه “تنها و فقط ” خود قبلا برداشت کرده‌ایم نمی‌رویم.

افزایش توانایی نه گفتن با تسلط بیشتر بر روی خود

همچنین تنها برای کسب تایید دیگران بلکه به انتخاب خود نظری را قبول یا رد نمی‌کنیم، احسااس رضایت بیشتری نسبت به خود خواهیم داشت. افرادی که در ارتباط با ما هستند متوجه طرز فکر و بینش‌مان خواهند شد و به احتمال زیاد علاقمند هستند اوقات بیشتری با ما سپری کنند. امتیازات بیشتری در روابط نصیب خود خواهیم کرد. بیخود و بی‌جهت با دیگران موافق و مخالف نمی‌شویم. نه گفتن را به عنوان یک قدرت قلمداد نمی‌کنید و درجایی که تقریبن نیاز است بهتر و پذیرفتنی تر نظر منفی خود را بیان می‌کنید. این موارد بستر یک رابطه خوب را فراهم می‌کند.

ارتباط بهتر به ما انرژی زیادی می‌دهد. به تدریج دامنه و برد ارتباطی خود را افزایش می‌دهیم. به جای صرفن انتخاب شدن قدرت انتخاب هم خواهیم داشت.